Başlangıç / Kültür & Sanat / KIRIM TATAR NİNNİLERİNDE “VATAN KIRIM” VE “GÖKBAYRAK” KAVRAMLARININ İŞLENMESİ

KIRIM TATAR NİNNİLERİNDE “VATAN KIRIM” VE “GÖKBAYRAK” KAVRAMLARININ İŞLENMESİ

KIRIM TATAR NİNNİLERİNDE “VATAN KIRIM” VE “GÖKBAYRAK” KAVRAMLARININ İŞLENMESİ
Işılay IŞIKTAŞ SAVA*
* Araş. Gör. Gazi Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları Bölümü, isilay@gazi.edu.tr
Millî Folklor, 2012, Yıl 24, Sayı 96

Giriş
Ninniler için yapılan tanımlamalarda aşağı yukarı benzer şekillerde kullanılan “çocukları uyutmak için ezgi ile söylenen dörtlükler, manzum ve mensur sözler (Çelebioğlu 1982: 9, Artun 2000:47)” gibi genel ifadelerden ninnilerin öncelikli vazifesinin bebeği uyutmak olduğu algılanmaktadır. Ancak Necati Demir, “Beşikteki Eğitim Aracı: Ninni” adlı yazısında ninnilerin bebekleri uyutmanın yanında onları eğlendirmek,
sevmek ve iletişim kurmak için de söylendiğine dikkat çekerek, gözden kaçırılan asıl konunun ninnilerin eğitim yönü olduğunu vurgulamadır (Demir: 2009).
Ne zaman ortaya çıktığı kesin olarak bilinmemekle birlikte ninniler, bir anne daha doğrusu kadın edebiyatı mahsüllerinden, belki en eski ve devam edegelen şifahi edebiyat ve musiki kültürümüzün en zengin dallarından birisi (Çelebioğlu 1982: 18) olması bakımından da ehemmiyet taşımaktadır.
Anne Edebiyatı, Anne Türküsü, Beşik Türküleri gibi farklı başlıklarda da değerlendirilen ninniler; ilk bakışta anne ile bebek arasında iletişimi sağlayan, annenin dileklerini, çocuğunun geleceği ile ilgili temennilerini aktaran bir edebî tür gibi görünse de ninniyi söyleyen annenin veya özellikle son dönemlerde ninnileri kaleme alan müellifin, mensubu olduğu milletin başından geçen hadiselerin onlarda bıraktığı derin izlerden etkilenmesi sebebiyle bazen de millî özellikler taşır.
Bilindiği gibi Kırım Tatarları, 18 Mayıs 1944’te vatan Kırım topraklarından hayvan vagonlarına istiflenerek aç susuz perişan bir vaziyette, Orta Asya’ya bilhassa Özbekistan’a sürülmüşlerdir. Sürgün yerlerinde bırakın milliyetçilik yapmaları, kültürlerini yaşatmaları; vatanları Kırım’ın adını anmaları bile yasaklanmıştır. Ancak, halkın hafızasında, gönlünde yaşattığı millî duygular, zaman zaman şairleri tarafından da dile getirilen ninnilerde kendini gösterir.
1783’te Rusların Kırım’ı işgal etmesi ve Kırım Hanlığı’nı fiilen ortadan kaldırması, Kırım Tatarları için karanlık günlerin başlangıcı olmuştur. Felaketli günler Çar ordusu, Bolşevik ordusu ve Alman ordusunun Kırım’ı ele geçirmesiyle Birinci Dünya Savaşı sırasında da devam etmiştir. İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra 18 Mayıs 1944’te hayvan vagonlarına doldurularak günlerce aç susuz, insanlık dışı muamelelerle Orta
Asya içlerine sürülmeleri Kırım Tatarları için kelimenin tam manasıyla bir soykırım olmuştur. 1989’dan itibaren vatan Kırım’a dönmeye başlayabilen Kırım Tatarları, her türlü zorluğa rağmen, millî kimliklerini koruyup gelecek nesillere aktarmanın yollarını aramaktadırlar. Bu yollardan en etkili olanı, halkın hafızasında, gönlünde yaşattığı millî duyguları, ninniler kanalıyla nesillere aktarmak olmuştur. Zaman zaman Kırım Tatar şairleri de yazdıkları ninniler vasıtasıyla vatan, millet, bayrak gibi kültür unsurlarını yaşatmışlardır.

Ninnilerde “vatan”, “Kırım”, “gök bayrak” gibi kavramların değerlendirildiği çalışmamızda yararlandığımız, “Ayneni kitaplı CD” de bu çabaların bir ürünüdür.
Bu CD’li ninni kitabı, Kırım’da yayın yapan Meydan radyosu ve ART televizyonu ile Türkiye’deki Kırım Türkleri Kültür ve Yardımlaşma Derneği’nin işbirliğiyle hazırlanmıştır.
Kırım Tatar Ninnilerinde “Vatan Kırım” ve “Gökbayrak” Kavramları Vatanlarından sürülen Kırım Tatarları, vatansız kalmanın tesiriyle, yazılı edebiyatlarında olduğu gibi sözlü edebiyatlarında da “Vatan Kırım” tabirini ısrarla kullanmış, gelecek nesillerde vatana sahip olma gibi duyguları canlı tutmaya çalışarak, vatan sevgisini yerleştirmişlerdir. Halk arasında olduğu gibi edebiyatta da vatanlarını “Yeşil Ada” tabiriyle ifade etmek, Kırım Tatarları için sıkça karşılaşılan bir durumdur.
Kırım adı, Kırım Tatar ninnilerinde daha doğrusu müellifi bilinen üç ninnide coğrafî bir yer olmaktan çok, “Vatan” kavramıyla özdeşleştirilmiş ve çoğunlukla birlikte kullanılmıştır. Sürgün yerlerinde, bırakın vatanları Kırım’a dönmeyi, vatanlarının adını anmaları bile yasaklanan Kırım Tatarları için Vatan kavramı ancak Kırım adı ile birleştiğinde mânâsına kavuşmaktadır.
Kırım Tatar ninnisi yazan şairlerden biri olan Sabriye Erecepova, 1912’de Kırım’da Hoca kasabasında doğmuş, 1932’de Kırım radyosunda halk şarkılarını söylemiş, 1940’ta Kırım Özerk Cumhuriyeti “Ünlü Şarkıcısı” (bir nevi Devlet Sanatçısı) unvanını almış bir sanatçıdır. (KARAŞ 2007). Ancak ne yazık ki, o da bütün halkı gibi 18 Mayıs 1944’te vatanı Kırım’dan sürgün edilerek Özbekistan’da yaşamaya mecbur edilmiştir. Sanatçı, vatanından çok uzakta, Özbekistan’da 1977’de vefat etmiştir. Vatandan ayrı kalmanın acısını yüreğinde hisseden şair, bu toprakların gerçek sahibinin Kırım Tatarları olduğunu, yazdığı ninni vasıtasıyla anlatmıştır. Vatanları Kırım’a sahip olabilmek için, yetişen her neslin bir öncekinden bilgi ve donanım bakımından daha iyi olaması gerektiğini ve vatan Kırım’ın bu yeni nesillerle gelişeceğini
S. Erecepova’nın ”Beşik Yırı” adıyla yazdığı ninninin şu dizelerinden öğreniyoruz:
İstegim bar- ös, alim ol, evlâdım,
Yerniñ, kökniñ gizli sırın ögren, baq,
Bahtlı ol bu dünyada, ayneni,
Seniñdir yeşil ada- güzel Qırım,
Qartlığımda ayatıma direksiñ
Sen em maña, em Vatanğa kereksiñ
Namuslı ol, aqiqaten cesür ol,
Vatanıñda saña, oğlum açıq yol.
İsteğim bar, büyü âlim ol, evlâdım,
Yerin, göğün gizli sırlarını öğren, bak,
Bahtlı ol bu dünyada, ninni,
Senindir yeşil ada, güzel Kırım.
Yaşlandığımda hayatımın direği sensin,
Sen hem bana, hem vatana gereklisin,
Namuslu ol, gerçekten cesur ol,
Vatanda sana, oğlum açıktır yol. * A-10
Kırım’ın Kırım Tatarları için vatan olduğunu en iyi vurgulayan ninnilerden biri
de hiç şüphesiz Şakir Selim’in kaleminden dökülen “Ayneni” adlı eserdir. Bu ninninin
üçüncü dörtlüğünde Kırım’ın vatan olduğu şu şekilde ifade edilmektedir:
Ay-ya, ay-ya, ay-ya…
Batır kibi yür, qozum,
Ana yurtuñ Qırımda.
Sensin canım ve közüm,
Sensin menim yırımda.
Ay-ya ay-ya ay-ya…
A-14
Ayya, ayya, ayya…
Kahraman gibi yaşa, kuzum,
Ana yurdun Kırım’da.
Sensin canım ve gözüm,
Sensin benim şarkılarımda.
Ay-ya ay-ya ay-ya…*

Görüldüğü gibi şair, çocuğunun ana yurdunda yani Kırım’da kahraman bir şekilde yaşamasını temenni etmektedir. Bu dizelerin sahibi Şakir Selim, 1942’de Kırım’ın Akşeyh Rayonu’nun Büyük As köyünde doğmuştur. Şair, 18 Mayıs 1944’te henüz iki yaşındayken ailesiyle birlikte, Kırım Tatar halkının kötü kaderini paylaşarak, vatanı Kırım’dan Özbekistan’a sürgün edilmiştir. Uzun yıllar Özbekistan’da yaşadıktan sonra, ancak 1989’da Vatan Kırım’a dönme imkânı bulmuştur. (ŞAMİL 2009). Kırım
Tatarlarının en meşhur şairlerinde olan Şakir Selim, hayatı boyunca vatanının hasretini çekmiş, kendinden sonra gelen Kırım Tatar nesillerinin Kırım’ı vatan olarak tanımalarının ninniler vasıtasıyla mümkün olacağına inanmaktadır.
M. Safet’in sözlerini kaleme aldığı “Ayneni” adlı ninnide, halkının ve vatanının geleceği için Kırım’da güzel günler dilerken, Vatan Kırım ile ilgili şu cümleleri kullanır:
Yuquğa daldı Çadırdağ,
Qarğa örtüldi.
Meyvağa toldı, bağça-bağ,
Dallar bükildi.
Aziz yurtum, Vatanım,
Mübarek yerim.
Er bir sub yutumıñ da
Elâldir Qırım.
A-17
Uykuya daldı Çadırdağ,
Karlarla örtüldü,
Meyvalarla doldu, bağ bahçe,
Dallar eğildi.
Aziz yurdum, Vatanım,
Mübarek yerim.
Her bir damla suyun da
Helâldir Kırım.
Ninninin bu bölümünde “Aziz yurt, vatan, mübarek yer” olarak tanımlanan
mekân Kırım’dır. Şair burada Kırım’ın en meşhur dağlarından Çatırdağ’ı da insana
benzetmiştir. M. Safet’e göre vatan Kırım’ın her bir damla suyu helâldir.
Aynı ninninin devamında Kırım Tatarlarının Kırım Hanlığı döneminde yaşadığı
altın çağlara atıf yapılarak, millî sembolü olan tarak tamgalı gök bayrak da şöyle
anılır:
Tüşüñe kelsinler
Gürdeli ve altın zamanlar, kelsin.
Avada dalğalansın,
Tamğalı, şüretli kök sancaq.
Bağrında balalar,
Büyüsin, köklerde qanat kersin.
Kelecek nesiller,
Vatanım-yurtumnı saqlaycaq.
A-17
Rüyalarına gelsin,
Şaşalı ve altın zamanlar, gelsin.
Havada dalgalansın,
Tamgalı, şöhretli gök sancak.
Bağrında yavrular,
Büyüsün, göklerde kanat gersin.
Gelecek nesiller,
Vatanımı, yurdumu koruyacak.
Gökbayrak ki, Kırım Tatarlarının millî bayrağıdır. Kendini 1917 Kurultayı’nın vasisi olarak kabul eden 30 Haziran 1991’de toplanan Kırım Tatar Millî Kurultayı’nın “Kırım Tatar Halkının Millî Bayrağı ve Millî Marşı” hakkındaki kararı şu şekildedir: “Kırım Tatar Halkının millî bayrağı, direğe bağlanan kenarında üst tarafta antın tamgası olan dört köşeli gökmavidir. Bayrağın eninin boyuna oranı ½’dir.” (EMEL 1991:10).
Gökbayrak ve onun üzerindeki Tarak Tamga’nın, Kırım Tatarlarının millî sembolü olarak kullanılmasıyla ilgili Hakan Kırımlı “Kırım Tatarlarında Millî Kimlik ve Millî Hareketler (1905-1917)” adlı kitabında: “Sonraları muhtemelen 1917 ortalarında, Kırım Tatarlarının ve bağımsız Kırım devletinin bayrağı olmak üzere “Gökbayrak” bugün kullanılmakta olan şekliyle, yani gök mavisi bir zeminin sol üst köşesine Kırım hanlarının altın “Tarak Tamga”sı yerleştirilmiş olarak düzenlendi. Hanlık döneminde kalan bazı maddî eser ve belgelerde hâlâ rastlanabilen Tarak Tamga, tarihî köklere dayandırılan bir Kırım Tatar kimliğini vurguluyordu. Mavi zemin ise geniş Türk kimliğinin bir sembolü olarak o zamanki İstanbul’un Türkçü çevrelerinden etkilenilerek kabul edilmişti.” Şeklinde bilgi vermektedir. (KIRIMLI 1996: 208). Ayrıca Osman Akçokraklı’nın “Kırım’da Bayrak Meselesi” adlı makalesinde de Tarak Tamga’nın Kırım Hanlığı zamanında Geray hanedanı tarafından kullanıldığı ve Geray akçaları üzerinde bu tamgaların basıldığı anlatılmaktadır. (AKÇOKRAKLI 1918:114).
Kırım Hanlığı (1442-1783) zamanından beri Kırım Tatarlarının millî sembolü olarak kullanılan Tarak Tamgalı Gökbayrak’ın, Kırım Tatar ninnilerinde de yer alması da millî bilincin yeni nesillerde uyandırılmasında yardımcı bir unsur olarak düşünülebilir.

Sonuç
Yukarıda incelemeye çalıştığımız Kırım Tatar ninnilerinde, “genel anlamıyla bebeği uyutmaya yardımcı olmak, onu sakinleştirmek amacıyla belli bir ezgi ile söylenen manzum eser” tanımının yanında başka yönlerinin de olduğu anlaşılmaktadır.
Bir çok araştırmacının dile getirdiği gibi 0-6 yaş arası çocuklarda anadilin gelişmesinde ninniler önemli bir rol oynamaktadır. Çocuk, bu dönemde ninnileri dinlerken farkında olmasa da duyduğu kelimeler, cümleler sayesinde dil öğreniminde önemli bir başlangıca adım atmış olur. Çocuğun öğrendiği ilk dil, annesinden duyduğu dildir ve onunla beraber çevresindekilerin de dilini öğrenmiş olur. Abdülkadir Karadayı “Ninnilerin Çocuğun Gelişim Alanlarına Katkılarının İçerik Açısından İncelenmesi” adlı makalesinde, ninnilerin anadilin öğrenilmesine ve güçlenmesine nasıl katkı
sağladığını şöyle açıklar: “Ninnilerin görünüşte bebekleri uyutmak, dinlendirmek ve
pasif hâle getirmek gibi bir fonksiyonu olduğu düşünülse de aslında yeni doğanın dil,
düşünce, müzik/ritmik, sosyal, kişilik gelişimlerini şekillendiren ilk öğrenci/öğretmen deneyimi olduğu çıkarılabilir. Ninnilerde dil uyumunu sağlamak için çeşitli söz
sanatlarından, ölçü ve uyaktan yararlanıldığı, bu nedenle de anadilin gelişmesine
önemli katkılar sağladığı söylenebilmektedir.” (Kabadayı 2009: 278). Ninnilerin dil
öğrenimindeki önemi Kırım Tatar ninnilerinde de görmekteyiz. Kırım Tatar Türkçesi, Kırım Tatarlarına unutturulmaya çalışılan bir dildir. Kırım Tatarları, başlarından
geçen facialara, vatan Kırım’dan yıllar boyu ayrı kalmalarına ve bugün maddî manevî
imkânsızlıklara rağmen dillerinin yaşamaya ve yaşatmaya çalışmaktadırlar. Bu sebeple Kırım Tatar Türkçesiyle yapılan her türlü çalışma, ayrı bir önem taşımaktadır.
2011’de Kırım’da Türkiye’den de yapılan yardımlarla çıkarılan ninni CD’si ve içindeki
kitapçığıyla Kırım Tatar Türkçesininin yeni nesillere aktarılması bakımından sevindirici bir gelişmedir.
Sözlü veya yazılı halk edebiyatı ürünleri, birer edebî malzeme olmalarının yanında toplumların içinde yaşadığı kültürün ve medeniyetin mirasını koruyup gelecek
nesillere aktarmaları yönüyle de nesiller arası köprü vazifesi görürler. Sözlü edebiyatın mühim türlerinden biri olan ninniler de çoğunlukla annelerin dilinden çocuğa
doğru akan bir nehirdir. Geçtikleri yollardan toplanan her malzeme suya karışıp vardığı denizde birikir. İşte annelerin de yaşadıkları, duydukları, gördükleri, öğrendikleri her tecrübe, her gelenek unsuru, her kültürel değer ninnilerle annenin ağzından çocuğa dökülür. Bu durumu Sinem Toker, “Türkçenin Anadili Olarak Öğretiminde Ninni ve Tekerlemelerin Yeri” adlı makalesinde şu şekilde değerlendirir: “Türk aile
yapısı, örf, âdet ve gelenekleri, dinî inanış, yaşam şartları, aile içindeki ilişkiler, bebeğe
duyulan sevgi ve daha pek çok şey ninniler vasıtasıyla çocuklara aktarılmaktadır.”
(Toker 2011: 26).
Bu bilgilerden hareketle incelediğimiz Kırım Tatar ninnilerinde Çadırdağ, Kırım gibi özel yer adları da yıllarca vatan Kırım’dan ayrı kalan Kırım Tatarlarının
aklında ve kalbinde hiçbir zaman unutulmamış kavramlar olduğundan, bilinçli bir
şekilde ninnilerde konu edilmiş, yeni nesillerin bu adları öğrenmeleri sağlanmaya
çalışılmıştır.
Bağ, bahçe, yayla, dağ ve deniz gibi tabiatta sıradan gibi gözüken yerler Kırım
Tatarları için özellikle Sovyet Rusya zamanında sürgüne gönderildikten sonra vatan
Kırım’ı hatırlattığı için yasaklanan manevî kavramlar arasındadır. Bu sebeple Amil
Çelebioğlun’un “Türk Ninni Hazinesi” kitabındaki “Ninnilerle İlgili Şiirler” başlığının
altında yer alan “Ninni İlhâmıyla Yazılan Şiirler” (Çelebioğlu 1982) maddesinin tanımına girebilecek olan müellifi belli üç ninnide “Vatan, Kırım, Tarak Tamgalı Gökbayrak” gibi manevî kavramlar farklı tabiat unsurlarıyla birlikte belirgin bir şekilde
işlenmiştir. Çünkü bu müellifler, 18 Mayıs 1944’te vatan Kırım’dan türlü eziyetlerle
bir gecede sürgün edilen ve vatanlarından yıllarca ayrı kalmaya mecbur bırakılan
Kırım Tatarların evlâtları olarak gittikleri topraklarda vatanlarını, Kırım’ı, bayraklarını unutmamışlar; yazdıkları eserlerde onları yaşatmaya gayret göstermişlerdir.
Özellikle de yeni yetişen nesilde millî bilinci uyandırmak, manevî değeri yüksek olan
vatan, bayrak gibi kavramları onlara öğretmek isteyen bu müellifler, büyük bir ihtimalle ninnilerin çocuklar üzerindeki tesirini düşünerek, yazdıkları ninnilerde de bu kavramları özellikle kullanmayı tercih etmişlerdir.

BEŞİK YIRI
Sabriye ERECEPOVA
Geceleri beşigiñniñ başında,
Baht dolu saatlerim keçirem.
Seni sağlam yaşasın dep, ayneni,
Saña temiz Ana sütün içirem.
İstegim bar- ös, alim ol, evlâdım,
Yerniñ, kökniñ gizli sırın ögren, baq,
Bahtlı ol bu dünyada, ayneni,
Seniñdir yeşil ada- güzel Qırım,
Qartlığımda ayatıma direksiñ
Sen em maña, em Vatanğa kereksiñ
Namuslı ol, aqiqaten cesür ol,
Vatanıñda saña, oğlum açıq yol.
(Ayneni sayfa: 10)
NİNNİ
Sabriye ERECEPOVA
Geceleri beşigiñniñ başında,
Baht dolu saatlerim keçirem.
Seni sağlam yaşasın dep, ayneni,
Saña temiz Ana sütün içirem.
İsteğim bar, büyü âlim ol, evlâdım,
Yerin, göğün gizli sırlarını öğren, bak,
Bahtlı ol bu dünyada, ninni,
Senindir yeşil ada, güzel Kırım.
Yaşlandığımda hayatımın direği sensin,
Sen hem bana, hem vatana gereklisin,
Namuslu ol, gerçekten cesur ol,
Vatanda sana, oğlum açıktır yol.*

AYNENİ
Şakir SELİM
Ay-ya ay-ya ayneni,
Ay-ya ay-ya ayneni,
Menim balam bal tatır,
Yumşaq töşekte yatır,
Menim balam bal tatır,
Yumşaq töşekte yatır,
Ay-ya, ay-ya, ay-ya…
Yuqla-yuqla, bebiyim,
Yuqla, tatlı sabiyim.
Tatlı tüşler körersiñ,
Tezden öser büyürsiñ,
Tatlı tüşler körersiñ,
Tezden öser büyürsiñ,
Ay-ya, ay-ya, ay-ya…
Batır kibi yür, qozum,
Ana yurtuñ Qırımda.
Sensin canım ve kozüm,
Sensin menim yırımda.
Ay-ya ay-ya ay-ya…
(Ayneni sayfa: 14)
NİNNİ
Şakir SELİM
Ayya, ayya, ayneni…
Ayya, ayya, ayneni…
Benim yavrum bal tadar,
Yumuşak döşekte yatar,
Benim yavrum bal tadar,
Yumuşak döşekte yatar,
Ayya, ayya, ayya…
Uyu uyu bebeğim,
Uyu, tatlı küçüğüm.
Tatlı rüyalar görürsün,
Hemen yetişip büyürsün,
Tatlı rüyalar görürsün,
Hemen yetişip büyürsün,
Ayya, ayya, ayya…
Kahraman gibi yaşa, kuzum,
Ana yurdun Kırım’da.
Sensin canım ve gözüm,
Sensin benim şarkılarımda.
Ay-ya ay-ya ay-ya…*
AYNENİ
M. SAFET
Yuquğa daldı Çadırdağ,
Qarğa örtüldi.
Meyvağa toldı, bağça-bağ,
Dallar bükildi.
Aziz yurtum, Vatanım,
Mübarek yerim.
Er bir sub yutumıñ da
Elâldir Qırım.
Aziz halqım,
Muqaddes yerim,
Aydın da olsun,
Seninçün yarın.
Eyi qısmet,
Bahtlı künler
Sen de göreceñ.
Kün qondı
Tañğace
Hayırlı gece.
Tüşüñe kelsinler
Gürdeli ve altın zamanlar, kelsin.
NİNNİ
M. SAFET
Uykuya daldı Çadırdağ,
Karlarla örtüldü,
Meyvalarla doldu, bağ bahçe,
Dallar eğildi.
Aziz yurdum, Vatanım,
Mübarek yerim.
Her bir damla suyun da
Helâldir Kırım.
Aziz halkım,
Mukaddes yerim,
Aydınlık olsun
Senin için yarın.
Hayırlı kısmet,
Bahtlı günler
Sen de göreceksin.
Gün/güneş kondu
Tan vaktine kadar,
Hayırlı gece.
Rüyalarına gelsin,
Şaşalı ve altın zamanlar, gelsin.

Avada dalğalansın,
Tamğalı, şüretli kök sancaq.
Bağrında balalar,
Büyüsin, köklerde qanat kersin.
Kelecek nesiller,
Vatanım-yurtumnı saqlaycaq.
Bağlama:
Kökte aynıñ ziyası,
Saça yerge şavlesin,
Yel yavaştan
Yorğun yerniñ
Beşigin sallay.
Oynaq deñiz dalğası
Saqlay yalı yuqusın,
Kele-kete
Yorğun yerge
Ayneni yırlay.
(Ayneni sayfa: 14)
Havada dalgalansın,
Tamgalı, şöhretli gök sancak.
Bağrında yavrular,
Büyüsün, göklerde kanat gersin.
Gelecek nesiller,
Vatanımı, yurdumu koruyacak.
Bağlama:
Gökte Ay’ın aydınlığı,
Saçıyor yere ışığını,
Rüzgâr yavaştan
Yorgun yerin
Beşiğini sallıyor.
Oynak deniz dalgası,
Saklıyor yalı uykusunu,
Gele gide
Yorgun yere
Ninni söylüyor. *
* İşareti ile belirtilen yerler Kırım Tatarca metnin Türkiye Türkçesine tarafımızca aktarıldığını göstermektedir.

KAYNAKÇA
Akçokraklı, Osman. “Kırım’da Bayrak Meselesi”, Kırım Mecmuası, Sayı 6, s.114, Yıl 1918
Art Telekanalı, Meydan Radio, “Közaydın” Resurs-informatsion Merkezi, Ayneni (Ninni) CD’li
Kitap, Akmescit, Kırım, 2011
Artun, Erman. “Tekirdağ’da Ninni Söyleme Geleneği” Türk Halk Kültürü Araştırmaları Dergisi,
Sayı 1997, Ankara, Kültür Bakanlığı Yayınları, 2000
Çelebioğlu, Amil. Türk Ninnileri, İstanbul, Ülker Yayınevi, 1982
Demir, Necati. “Beşikteki Eğitim Aracı: Ninni” 30 Eylül 2009. http://www.netteyim.net/haber/
Yasam/besikteki egitim aracı ninni-haberi-109051.html
Demir, Necati. ve Demir, Fikriye. Türk Ninnileri, Ankara, Sarkaç Yayınları, 2010
Emel İki Aylık Fikir ve Kültür Dergisi, Sayı 185, Temmuz-Ağustos, 1991, s. 10
Kabadayı, Abdülkadir. “Ninnilerin Çocuğun Gelişim Alanlarına Katkılarının İçerik Açısından
İncelenmesi”, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, C. 6, s. 1, 2009
Karakaya, Zeki, “Göstergebilimsel İşlevler Açısından Ninniler” Milli Folklor 61 (Bahar 2004):
44-57
Karaş, Ertuğrul. “Menim Enişli, Yokuşlu ve Çiçekli Yollarım”, Fikirde Birlik (Kırım Tatar Aylık
İnternet Dergisi), Haziran 2007
Kırımlı, Hakan. Kırım Tatarlarında Millî Kimlik ve Millî Hareketler (1905-1917), Ankara, 1996,
Türk Tarih Kurumu Yayınları, s.208
Kurtuluş, Meriç. “Ninnilerde “Kadın Sorunu’na Bakış” Milli Folklor 88 (Bahar 2010): 44-52
ŞAMİL, Ali., “Yüzünü Görmediğim Dost Şakir Selim”, Emel İki Aylık Fikir ve Kültür Dergisi,
sayı 228, 2009
Toker, Sinem. “Türkçenin Anadili Olarak Öğretiminde Ninni ve Tekerlemelerin Yeri”, IJSES
Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi 1, 2011: 25-29

İlginizi Çekebilir

Kırımtatar Milli Tiyatrosu

Vatan KIRIM. Kırım’da tiyatro çok eski dönemlerden beri icra edilen bir sanat dalıdır. Antik Heresones …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.